Gelde Huzurum Yerine Gelsin

Gelde Huzurum Yerine Gelsin Şiiri

Niye köz üstünde yakarsın bu canı
Benim canım patlıcan mı,demirden mi
Hasret nöbetlerinde perişan ettin beni,
Benim gönlüm teskeresi gelmez kıyamet askeri mi
Gel beraber olsun alınan nefesimiz,
Sensiz boğazıma takılıyor biliyormusun?
Lakin uzaklara gittin be gülüm,
Soluksuz kaldım,
Nefessizim,çaresizim!
Senden ayrı kalmak,
Ateşlerden ateşlere attı beni!
Seni düşünmekten Karadeniz de,
Ne takalarım,ne gemilerim battı!
Kılıçların,hançerlerin yaraları iyileşir ama
Hasret yarası öyle illettir ki,
İyileşmez!
Yakar,yakar,yakar da,
Aralıksız hissettirir kendini
Düşman
Kör nişancıdır
Iskalar vuramaz attığı hedefi
Hasret tanrısı
Iskalamaz
Bilir vuracağı yeri
Şimdi uzaktasın be gülüm,
Ve şimdiki duruma da yakışan,
Nedir bilirmisin?
Bin birinci zamana varmadan,
Kavuşmak anlıyormusun?
Bana huzur veren tek yer,
Senin yanındır be gülüm
Gel de
Huzurum yerine gelsin bahar kokulum

İsmail Kızılay

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir